تکامل خورشیدی: از ریشه‌های آزمایشگاهی تا کارایی نوع N-

دوره های اولیه: محدودیت های شکل و اندازه

سفر تجاری فتوولتائیک خورشیدی (PV) با فناوری تک کریستالی به ارث رسیده از صنعت نیمه هادی آغاز شد. این نقطه شروع مدرن را مشخص کردتکامل خورشیدی. سلول های خورشیدی تک کریستالی اولیه به طور مشخص دایره ای شکل بودند، زیرا مستقیماً از شمش های سیلیکونی استوانه ای بریده شده بودند.

ظهور پلی کریستالی

همانطور که تکامل خورشیدی وارد فاز بعدی خود به دنبال تجاری سازی انبوه شد، فناوری پلی کریستالی به عنوان بازار غالب ظاهر شد. سلول‌های پلی کریستالی که از طریق روش ریخته‌گری در قالب‌های مربعی تولید شدند، مربع‌های کامل بودند و شکاف‌ها را در طرح‌بندی ماژول‌ها از بین می‌بردند. اگرچه راندمان تبدیل آنها کمتر از تک کریستالی بود، مزیت هزینه انبوه آنها باعث شد از سال 2000 تا 2015 به جریان اصلی جهانی تبدیل شوند.

عصر مدرن مگا-

بازی با معرفی سیم اره الماس تغییر کرد که به طور چشمگیری هزینه های تولید تک کریستالی را از بین برد. برای کاهش هزینه همسطح انرژی (LCOE)، تکامل خورشیدی به یک "جنگ اندازه" شتاب گرفت و ویفرها را از 166 میلی متر به 182 میلی متر و 210 میلی متر گسترش داد.

در عین حال، توان خروجی پنل های خورشیدی همزمان با ابعاد آنها افزایش یافته و به بیش از 600 وات رسیده است.

تنگناهای لجستیک

گسترش فیزیکی کنترل نشده باعث عوارض حمل و نقل می شود، زیرا بسته ها باید دقیقاً در محدوده ارتفاع و عرض درب کانتینر قرار گیرند تا تراکم بسته بندی به حداکثر برسد. صنعت امروزی به اجماع در مورد ابعاد رسیده است و تمرکز مهندسی را از اندازه های صرفاً بزرگ به بهینه سازی بازده چیدمان ظروف و حاشیه های لجستیکی تغییر داده است.

مرز بعدی

امروزه، تکامل خورشیدی به سرعت به سمت فن‌آوری نوع N-متحول شده است، که نور صفر-تخریب القایی (LID) و ضرایب دمایی برتر را ارائه می‌دهد، زیرا بازده سلول‌های PERC نوع P-به محدودیت‌های نظری خود نزدیک می‌شود.